• ۲۳ مرداد ۱۳۹۹
هانری کارتیه-برسون – پدر عکاسی خیابانی

هانری کارتیه-برسون – پدر عکاسی خیابانی

سلام خوبی؟
قبلا بارها در مقالات مختلف درباره هانری کارتیه-برسون حرف زدیم.

در این پست به دنبال شناخت بیشتر هنری کارتیه-برسون که یکی از بزرگترین عکاسان تاریخه هستیم. او به پدر عکاسی خیابانی معروفه.

 

هانری کارتیه-برسون

متولد ۲۲ اوت ۱۹۰۸ در شانتلو – فرانسه

درگذشت ۳ اوت ۲۰۰۴

عکاس فرانسوی که به اعتقاد بسیاری پدر فتوژورنالیسم و عکاسی خیابانی محسوب میشه.

پدرش یه تولیدکننده نساجی ثروتمند بود و خانواده مادرش در کار تجارت پنبه بودن.

در پاریس و نرماندی بزرگ شد و ثروت خانواده به وی این امکان رو داد که به راحتی به علاقه اش یعنی عکاسی بپردازه.

 

Henri Cartier Bresson FRANCE. Sunday on the banks of the River Marne. 1938 ©Henri Cartier BressonMagnum - هانری کارتیه-برسون - پدر عکاسی خیابانی

ابتدا به نقاشی علاقمند شد و در یک مدرسه هنری خصوصی متعلق به آندره لووت، نقاش شناخته شده کوبیسم، تحصیل کرد.

خودش بعدها در مصاحبه ای میگه که در این دوره، عکاسی بدون دوربین رو یاد گرفته!

برسون به سمت جنبش سورئالیسم کشیده شد. در عکاسی به دنبال کشف تصویرهای غیرعادی در میان رویدادهای معمولی بود.

سپس در کمبریج تحصیل کرد وبعد از آن به ارتش فرانسه پیوست و در آنجا عکاسی برای او جدی تر شد.

دیدن عکس “سه پسر در دریاچه تانگانیکا” اثر مارتین مانکاسی تاثیر بسیاری روی او گذاشت.

 

Three Boys at Lake Tanganyika Martin Munkácsi 1 - هانری کارتیه-برسون - پدر عکاسی خیابانی
سه پسر در دریاچه تانگانیکا اثر مارتین مانکاسی

 

خودش در این باره گفته: “با دیدن اون عکس ناگهان فهمیدم که چطور عکاسی میتونه یک لحظه رو جاودانه کنه.”

کارتیه-برسون خیلی زود یه دوربین لایکای آنالوگ ۳۵ میلیمتری با لنز ۵۰ میلی متری خرید و در سراسر اروپا به عکاسی کاندید (بدون اطلاع سوژه) در خیابانها پرداخت.

وی با رابرت کاپا عکاس مجارستانی دوست شد و به همراه او برخی از کارهای خود را منتشر کرده و به نمایش گذاشت.

رابرت فرانک، پیشتاز عکاسی خیابانی و خبری
مطالعه

هنگامی که جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ شروع شد، دوباره به ارتش فرانسه پیوست.

اما خیلی زود به اسارت سربازان آلمانی درآمد و تقریباً ۳ سال در اردوگاه اسرای نازی ها زندانی شد.

پس از پایان جنگ، دوباره لایکای قدیمی خود را برداشت و به خیابانها برگشت. در سال ۱۹۴۷، با رابرت کاپا و چند نفر دیگر، آژانس عکاسی مگنوم رو تأسیس کرد.

 

cartier bresson rue mouffetard 1 - هانری کارتیه-برسون - پدر عکاسی خیابانی

هنری کارتیه-برسون بیش از سه دهه زندگیش رو در سفر بود و زندگی مردم عادی و همچنین وقایع مهم تاریخی رو مستند میکرد.

از جنگ داخلی اسپانیا گرفته تا ترور گاندی و سقوط دیوار برلین. او در آنجا بود تا آنها را مستند کند.

کتابای زیادی ازش در دهه‌های ۶۰ و ۵۰ میلادی چاپ شدن که معروف ترینش “لحظه تعیین کننده” (decisive moment) در سال ۱۹۵۲ بود.

هرگاه صحبت از فتوژورنالیسم و عکاسی خیابانی به میان میاد هنری کارتیه برسون در صدر لیست بیشتر عکاسا قرار میگیره.

او نه تنها به دلیل اختراع اصطلاح “لحظه ی تعیین کننده” (decisive moment) مشهوره، بلکه با عکس هایی که میگرفت به این اصطلاح معنا بخشید.

 

henri cartier bresson bicycle - هانری کارتیه-برسون - پدر عکاسی خیابانی

ویژگی های آثار هنری کارتیه-برسون

عکس های یهویی/کاندید میگرفت.

اعتقاد داشت برای هر عکس یه لحظه تعیین کننده (decisive moment) وجود داره و عکاس باید در انتظار و به دنبال کشف این لحظه باشه.

برای گرفتن عکس هاش ساعت ها به انتظار سوژه مناسب و لحظه تعیین کننده میموند.

مثل یه نقاش عکاسی رو می دید و ترکیب بندی قوی و هندسی در آثار او دیده میشه.

فقط با لنز ۵۰ میلی متر عکاسی میکرد.

قصه گویی در عکاسی خیابانی - نگاهی به آثار آنجلا آمبروسینی
مطالعه

هانری کارتیه-برسون علاقه ای به کراپ کردن و استفاده از فلاش نداشت.

 

henri cartier bresson children - هانری کارتیه-برسون - پدر عکاسی خیابانی

نقل قول های معروف

۱۰،۰۰۰ عکس اولت بدترین عکس هات هستن.

وضوح(شارپنس) یک مفهوم بورژوازیه!

هنر عکاسی با چیزایی سروکار داره که در حال از بین رفتن هستن و وقتی از بین برن، به هیچ وسیله ای نمیشه اونا رو برگردوند.

برای من، عکاسی، شناخت معنی و مفهوم یک اتفاق در کسری از ثانیه است.

عکس خوب و بد درهمون لحظه ثبت شدن مشخصه.

این توهمه که دوربین عکس را میسازه. عکس ها با چشم ، قلب و مغز ساخته میشن.

در عکاسی کوچکترین چیزا می ‌تونند بزرگترین سوژه‌ها باشن، ویژگی‌های کوچک انسان ممکنه به موضوعی مهم بدل بشه.

 

henri cartier bresson india - هانری کارتیه-برسون - پدر عکاسی خیابانی

حقیقت بامزه

هانری کارتیه-برسون برای آزمایش لنزهای جدید عادت جالبی داشت. او لنز رو با گرفتن عکس از اردک ها در پارک ، آزمایش میکرد. این عکس ها هرگز منتشر نشدند.

برسون این عمل را “غسل تعمید” می نامید. این تنها خرافه ای بود که به آن اعتقاد داشت.

منابع + و +

 

به اینا هم یه نگاه بنداز:

14 نظرات

  • سلام
    دلیل علاقه من به عکاسی خیابان دیدن عکس های برسون بود

    • سلام
      منم خیلی کارای ایشون رو دوست دارم و همین طور سبک زندگیشو

  • خیلی خوب

    • سپاسگزارم

  • سلام
    خوب بود

    • سلام
      سپاس

  • خیلی جالب بود مخصوصا حقیقت با مزه

    • سلام
      ممنون

  • ali bood

    • سپاس

  • سلام
    نوشته بسیار خوبی بود

    • سلام
      ممنون از مهربانی شما

  • عکاس فوق العاده ای است

    • بدون شک

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.