برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

کتاب “راهنمای عکاسی خیابانی” اثر اریک کیم – فصل ششم

همه فصل ها

فصل ششم :‌ چطور بهترین عکس رو انتخاب کنیم؟

 

یکی از مهم ترین چالش ها توی عکاسی خیابانی اینه که بدونی کدوم عکسو انتخاب کنی و کدومشو حذف کنی. توی این فصل چند تا پیشنهاد کاربردی دارم، تا توی انتخاب بهترین عکس کمکت کنه.

 

+آیا عکس از نظر شخصی واست پرمعناس؟

قبل از هر چیز، درباره این فکر کن که آیا عکس از نظر شخصی واست مهمه یا نه. آیا واقعا عکس واست ارزشمنده؟ آیا این عکس چیزی درباره تو داره میگه، و اینکه چطور دنیا رو میبینی؟ اگه خودت عکستو دوست نداشته باشه، هیچ کسی دوست نداره. چون واقعیت ناراحت کننده اینه که هیچ کس به جز تو به عکسی که گرفتی اهمیت نمیده.

 

به عنوان عکاس، ما این اعتقاد غلط رو داریم که همه درباره عکسی که میگیریم به اندازه خودمون علاقمندن. به عنوان مثال وقتی والدین عکس بچه هاشون رو روی فیس بوک آپلود میکنن، فکر میکنن همه بچه هاشون رو همونقدر زیبا میبینن که پدر و مادر میبینن.(که اینطور نیست). عکسا بچه های ما هستن. ما فکر میکنیم همه بچه ها و عکسامون قشنگن، بدون توجه به زشتی هاشون. تو باید واسه خودت بی نهایت عکس خیابانی بگیری. واسه تحت تاثیر قرار دادن هیچ کسی عکس نگیر.

 

+آیا عکس احساسی هست؟

من فکر میکنم بهترین عکاسا، با احساس ترینشون هستن. بهترین عکسای خیابانی، اونا هستن که که تو میتونی با سوژه اش همدردی کنی. عکاس بدون روح مرده اس! اگه عکست هیچ حسی نداره، به راحتی فراموش میشه. و اگه میخوای یه عکس جالب و به یاد موندنی بگیری، باید قلب مخاطب رو نشونه بگیری.

من معمولا میتونم با دیدن شکل بدن، حالت دستا یا چهره ی سوژه بگم عکس حس داره یا نه. اگه یه عکس خیابانی گرفتی که سوژه حالتی نداره یا کاری نمیکنه، معمولا ارتباطی هم با مخاطب برقرار نمیکنه.

 

+آیا عکس هیچ مشخصه اجتماعی داره؟

مسئله بعدی اینه که آیا این عکس خیابانی درباره جامعه ست؟ آیا درباره شرایط آدم ها چیزی میگه؟ آیا هیچ حرف اجتماعی یا انقادی داره؟ آیا تاریخ رو مستند میکنه؟ آیا درباره چیز بزرگتری حرف میزنه؟

 

+ بذار عکست جابیفته!

آخرین نکته درباره انتخاب بهترین عکس، اینه که بذار زمان قاضی نهایی باشه. من هیچ وقت نمیدونم بهترین عکسی که گرفتم کدومه مگه اینکه بذارم چند هفته،چند ماه یا حتی چند سال بمونه!

 

بعضی وقتا از نظر احساسی خیلی به عکسی وابسته ام، چون داستان پشت عکس رو میدونم. اما اعتقادم اینه یه عکس خیابانی باید بتونه روی پاهای خودش وایسته! نباید یه داستان پشت پرده و یا توضیح لازم باشه تا عکس خوبی بشه. پس وقتی شک داری، صبر کن. هر چند روز یا چند هفته یه بار عکسات رو بازبینی کن. ازشون پرینت بگیر، یا روی گوشی یا لپ تاپ یا تبلتت بذار. از بقیه بخواه که نظر صادقانشون رو بگن.

 

یه نکته دیگه اینه که وقتی بازخورد صادقانه میخوای، عکساتو به عکاسایی که بهشون اعتماد داری و کارشونو تحسین میکنی نشون بده و بگو:”لطفا کمک کن بچه هامو بکشم!”

 

[ادامه دارد…]

 

نویسنده : اریک کیم

مترجم : مهدی

*ترجمه از روی نسخه الکترونیکی منبع باز (open source).

 

 

درحال ارسال
امتیاز دهی کاربران
( رای)