برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

کتاب “راهنمای عکاسی خیابانی” اثر اریک کیم – فصل چهارم

همه فصل ها

فصل چهارم : چطور عکس خیابانی بگیریم؟

 

راستش تو هیچ احتیاجی به راهنمایی واسه اینکه چطور عکس خیابانی بگیری نداری. همه ی چیزی که باید داشته باشی یه دوربینه، و کنجکاوی و اینکه بدونی کی شاتر رو فشار بدی. من فکر نمیکنم عکس خیابانی خوب یا بد وجود داشته باشه. همه عکس های خیابانی منحصر به فردن. چیزی که ممکنه از نظر تو زیبا باشه ممکنه از چیزی که واسه کس دیگه زیباست خیلی متفاوت باشه.

ما همه واقعیت رو از فیلتر چشمامون رد میکنیم، با تفسیر شخصیمون و با طرز نگاهی که داریم. جذابیت چیزیه که بر اساس گذشته و تجربیات قبلی، بین فرد تا فرد فرق میکنه. اگه اهل توکیو باشی، تاکسی های زرد نیویورک واست جذابن. اگه اهل نیویورک باشی، ماشینای فروش خوراکی توکیو واست جالبن. نظر من اینه که وقتی داری عکس خیابانی میگیری یه ذهن باز داشته باش. سعی کن آروم راه بری، دقیق ببینی و همه جا رو زیر نظر بگیری.

زمانی که مشغول عکاسی خیابانی ام، معمولا دنبال ثبت عواطف هستم. من احساسات رو از طریق مردمی که تو خیابان هستن پیدا میکنم. با حرکات بدنشون، حالت دست و چهرشون. من سعی دارم که یه منتقد اجتماعی باشم. من درباره جهان خیلی خوشبینم اما درباره جامعه نگاه بدبینانه ای دارم. من عشق زیادی به انسانیت دارم. تا به حال آدم های مورد ظلم زیادی در جامعه دیدم. این حس وقتی توی توکیو بودم خیلی شدید بود. آدمایی که توی واگن مترو به هم فشرده میشن، ۸۰ ساعت در هفته کار میکنن فقط واسه اینکه یه زندگی بسازن و اعتبارشون رو از دست ندن!

بنابراین من از نگاه اجتماعی بدبینانه ای برای رنگ بخشیدن به عکسام استفاده میکنم. وقتی توی خیابان عکس میگیرم عکسام تمایل دارن که تیره و تار و انتقادی باشن. هدف من این نیست که فقط بخش تیره جامعه رو نشان بدم، من سعی دارم معضلات اجتماعی رو نشان بدم و با سوژه ام احساس همدردی کنم. بزرگترین آرزوی من توی عکاسی خیابانی اینه که به مخاطبم بگم : مثل آدمای توی عکسای من غمگین و افسرده نباش. یه زندگی واقعی رو تجربه کن، پر از شادی، عشق و نشاط!

البته اینکه دلیل تو از عکاسی خیابانی چیه منحصر به خودته. پیشنهاد من اینه که راهی رو برو که درونت بهت میگه! اگه خودتو به عنوان یه آدم برونگرا میشناسی با سوژه هات حرف بزن و تعامل کن. اگه میدونی که درونگرایی خودتو ملزم به ارتباط با سوژه هات ندون. ممکنه واسه تو فقط نگاه کردن بهتر باشه.

من همچنین احساس میکنم که عکاسی خیابانی یه شکل از جستجوی درونیه! اینکه بفهمی به عنوان یه انسان کی هستی؟! چه چیزی نگاه تو رو به دنیا خاص میکنه؟ عقیده ات چیه؟ درست و غلطی در عکاسی خیابانی وجود نداره اما یه درست و غلط برای تو هست: اینکه چه چیزی واست جواب میده و چی نمیده! پس فقط دنبال مطالعه آثار عکاسان خیابانی نباش. خودتو مطالعه و کشف کن و سعی کن تمام تلاشتو کنی تا بفهمی کی هستی!

[ادامه دارد…]

 

نویسنده : اریک کیم

مترجم : مهدی

*ترجمه از روی نسخه الکترونیکی منبع باز (open source).

 

 

 

درحال ارسال
امتیاز دهی کاربران
( رای)