برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

مصاحبه با عکاس خیابانی Yannis Bautrait

-چطور شد که به عکاسی خیابانی علاقمند شدی؟
=من همیشه به سمت عکسهایی که آدم ها را نشان می داد جذب میشدم.(رپورتاژ، مستند، اجتماعی و …). همین طور عکاسهایی که از آدم ها گرفته شده بود مورد قبولم بودند. علاقه شخصی ام به عکاسی خیابانی در سال ۲۰۱۲ رشد کرد. در سپتامبر توی یک کارگاه عکس خیابانی شرکت کردم که بابتش از فتوکلاب (باشگاه عکاسی) که عضوش بودم متشکرم. آن قدم اول من بود. من خیلی خجالتی بودم و موقع عکاسی اصلا جسارت نداشتم. اما این کار را خیلی جالب دیدم پس تصمیم گرفتم که این مسیر را ادامه دهم و به خودم ثابت کنم که توانایی این را دارم که این سبک از عکاسی را انجام دهم.

yannis bautrait2 1024x682 - مصاحبه با عکاس خیابانی Yannis Bautrait

– اهل کجایی؟ آیا بیشتر توی شهر خودت عکاسی میکنی؟ جاهای مورد علاقه ات برای عکاسی کجاست؟
= من توی کارکاسون زندگی میکنم. یک شهر کوچک در جنوب فرانسه. شاید اسمش را به خاطر شهرت قلعه قرون وسطایی که اینجا واقع شده شنیده باشید. من خیلی توی شهر خودم عکس خیابانی نمیگیرم. عکاسی توی شهرهای دیگر برای من ساده تر است. چون اینجا مثل یک روستای بزرگ است که همه همدیگر را میشناسند و مردم کمتر به دوربین عادت دارند، پس ممکن است با واکنش های منفی زیادی مواجه شوم. به جز قلعه ای که گفتم، که همیشه به خصوص تابستان ها پر از توریست است. توریست ها سوژه اول من هستند و گاهی برای عکاسی از آنها میروم.

من سفر می کنم و عکس های خیابانی خودم را در این زمان ها میگیرم. من چندین بار در سال به پاریس و مارسی سفر میکنم و دوست دارم در این شهرهای بزرگ عکاسی کنم. من توی شهرهای دیگر فرانسه مثل نیس، بوردوکس، لیون، … و همین طور خارج از فرانسه مثل لیسبون، پورتو، برلین، استکهلم، اسلو، رم و همین طور اوگاندوگا عکاسی کرده ام. برای من راحت تر است که در این شهرهای بزرگ و دور از خانه عکس های خیابانی بگیرم. در حال حاضر جایی که ترجیح میدهم عکاسی کنم پاریس است. هر ۲-۳ متر یک سوژه برای عکاسی پیدا میکنم.

yannis bautrait 1024x683 - مصاحبه با عکاس خیابانی Yannis Bautrait

– چه کسی بیشترین تاثیر را در عکاسی خیابانی روی تو گذاشت؟
= همیشه کارهای “هنری کارتیر-برسون” روی من تاثیر داشته و دارد. از وقتی بیشتر به عکاسی رنگی پرداختم عکس های “سال لتر”، “جوئل میرویتز”، “الکس وب” و “هری گرویارت” خیلی برای من جذابند.

این عکس تو عالی است :

yannis bautrait m - مصاحبه با عکاس خیابانی Yannis Bautrait

-کمی درباره این عکس بگو. آیا کاملا بدون اطلاع سوژه گرفته شده؟
= انتخاب خوبی کردید. این عکس را در تابستان ۲۰۱۲ گرفتم. این قبل از آن بود که عکاسی خیابانی را جدی شروع کنم. روی یک نیمکت استراحت میکردم که این توریست ها را دیدم که روبروی من رسیدند تا از کلیسایی که پست سر من بود عکاسی کنند. در یک ثانیه بدون فکر کردن این صحنه جذاب را دیدم. عکس گرفتم و روی نیمکت نشستم. وقتی به خانه برگشتم از نتیجه خیلی راضی بودم. صحنه سرگرم کننده با ترکیب بندی خوبی بود. شاید این عکس بود که من را به سمت این شکل از عکاسی کشید.
این عکس جالبی است چون بدون اطلاع سوژه از غریبه ها گرفته شده. اما همان طور که گفتید در زمان بندی و ترکیب بندی خیلی ها می پرسند که آیا روی صحنه بوده است؟ آیا این آدم ها مدل بوده اند؟

– تو استاد ترکیب بندی هستی. نکته ای در این رابطه داری که به تازه کارها بگی؟
-خب من از استاد ترکیب بندی بودن خیلی فاصله دارم. گرفتن عکس خیابانی شاید به نظر ساده برسد: تو راه میروی، نگاه می کنی، عکس میگیری. اما اینکه تصویر خوبی بسازی کار ساده ای نیست. تو باید به ترکیب بندی، کادر، نور و … در کسری از ثانیه فکر کنی. و البته زمان بندی خوب. چون صحنه به سرعت از دست میرود. من همیشه ترکیب بندی نمی کنم. بعضی وقت ها زمان ندارم. یک شخصیت یا صحنه جذاب می بینم و عکس می گیرم بدون اینکه به ترکیب بندی قکر کنم. فقط روی کاراکترها فوکوس میکنم. در مقابل گاهی اول یک کادر و پس زمینه خوب می بینم و منتظر میمانم تا کسی از مقابل این کادر بگذرد که صحنه جذابی به وجود بیاورد. توی این موارد باید کاملا صبور یا خوش شانس باشی، یا هر دو!

اینکه یک یا شاید دو کاراکتر داشته باشی و یک داستان خلق کنی ساده است. اما وقتی با صحنه پیچیده و شلوغی مواجه میشوی ساده نیست.تو باید خوش شانس باشی و البته بیشتر از هر چیزی باید به خوبی نگاه کنی. عکاسان خیابانی خیلی راه می روند و همه جا را زیر نظر می گیرند. گاهی تو فقط نگاه میکنی بدون گرفتن عکس. نگاه میکنی تا لحظه جذاب و قطعی فشار دادن شاتر برسد.

yannis bautrait3 1024x683 - مصاحبه با عکاس خیابانی Yannis Bautrait

-عکاسی خیابانی چه به تو یاد داده است؟
= اول از همه، تمرکز روی خیابان و تلاش برای گرفتن عکس خیابانی باعث شده که من عکس را بسازم. در حالی که قبلا فقط عکس میگرفتم. بین این دو تفاوت زیادی است. عکاسی خیابانی همچنین حس دیداری را افزایش می دهد. صبر تو را هم همین طور. و این ها چیزهایی هستند که خارج از عکاسی هم به دردت میخورند.
برای نزدیک شدن به آدم ها، حضور در قلب صحنه، مکانی که اتفاق می افتد باعث شد که از کمرویی من کم شود. وقتی با آدم های ناشناس روبرو میشوی، از آنها عکس میگیری، و گاهی مواجه می شوی با کسانی که از عکسی که از آنها گرفته ای ناراحت شده اند. زمانی که تو حق انتخاب دیگری نداری و باید مسئولیت کاری که کرده ای را بپذیری و بتوانی آن را توضیح دهی.

اما بیشتر وقت ها عکاسی خیابانی بسیار سرگرم کننده است. تو به خیابان می روی، دوربینت را بیرون می آوری و نمیدانی که چه اتفاقاتی در پیش است. خیابان مانند استیج تئاتر است. با تنظیمات طبیعی و بازیگران بی اطلاع که همان رهگذرانند و تئاتر تو را اجرا می کنند. فقط نگاه کن آنها چکار میکنند و در زمان درست عکست را بگیر.

 

منبع +

درحال ارسال
امتیاز دهی کاربران
( رای)